Στοιχεία για τον υδράργυρο που περιέχεται στα σφραγίσματα αμαλγάματος

Μεγάλο ενδιαφέρον υπάρχει πλέον, για την αφαίρεση των "μαύρων" σφραγισμάτων αμαλγάματος, και αντικατάστασή τους, από λευκές εμφράξεις ρητίνης ή κεραμικά ένθετα και επένθετα.

Αυτό, μπορεί να γίνει για τους ευνόητους, αισθητικούς λόγους αλλά και για την απομάκρυνση των βαρέων μετάλλων από το σώμα μας, τα οποία έχουν πολυσυζητηθεί γιατί κατηγορούνται για μια σειρά από ασθένειες. Διαβάστε παρακάτω, κάποια στοιχεία για τον υδράργυρο που υπάρχει στα "μαύρα" σφραγίσματα, αλλά δείτε ΕΔΩ και την ασφαλή μέθοδο αφαίρεσής τους, όπως πραγματοποιείται στο ιατρείο μας, ώστε να μην γίνει περαιτέρω κατάποση και εισπνοή υδραργύρου.

Ο υδράργυρος είναι ένα βαρύ μέταλλο. Υπάρχει σε τρεις στοιχειακές μορφές, στην απλή και σε δύο μορφές
ιόντων υδραργύρου. Σχηματίζει ανόργανες και οργανικές ενώσεις που διαφέρουν όσον αφορά τον μεταβολισμό και την τοξικότητα τους. Οι ενώσεις του υδραργύρου έχουν συγγένεια με τις θειϊκές ομάδες.
Η δέσμευση του υδραργύρου στις πρωτεΐνες των ενζύμων και στις μεμβράνες επηρεάζει την ενζυματική δραστηριότητα και τη λειτουργία των μεμβρανών. Μια τοξική επίδραση στις μεμβράνες μπορεί επίσης να οφείλεται στην οξειδωτική δράση του υδραργύρου. Το κεντρικό νευρικό σύστημα θεωρείται καθοριστικό όργανο μετά την έκθεση στις μεθυλικές οργανικές ενώσεις υδραργύρου και στους ατμούς στοιχειακού υδραργύρου. Τα νεφρά θεωρούνται το καθοριστικό όργανο μετά την έκθεση στις ανόργανες ενώσεις υδραργύρου.(6,7,8,9)

Το συμβατικό οδοντιατρικό αμάλγαμα ή αμάλγαμα αργύρου είναι ένα κράμα στο οποίο ο μεταλλικός υδράργυρος (Η&) αναμιγνύεται με μια σκόνη που περιέχει κυρίως άργυρο (περίπου 35%) και κασσίτερο (περίπου 10%), αλλά περιέχει επίσης και μικρότερες ποσότητες χαλκού (1-6%) και ψευδαργύρου (0-2%). Ο υδράργυρος εμπεριέχεται σε αναλογία 50% περίπου κατά βάρος. Ο υδράργυρος απελευθερώνεται σε σημαντικές ποσότητες από τις εμφράξεις αμαλγάματος. Αυτός εισπνέεται σαν ατμός και απορροφάται στους πνεύμονες. Η πρόσληψη των ατμών υδραργύρου στους πνεύμονες φθάνει περίπου το 80%, ενώ υπάρχει και μια πιθανότητα απορρόφησης του υδραργύρου στον γαστρεντερικό σωλήνα.(10)Ο υδράργυρος που απορροφάται στη στοιχειακή μορφή του, οξειδώνεται ενζυματικά σε δισθενή υδράργυρο στο αίμα και στους διάφορους ιστούς. Στο αίμα αυτή η οξείδωση γίνεται σε λίγα λεπτά σε αυτό το στάδιο, ο στοιχειακός υδράργυρος περνά εύκολα τους βιολογικούς φραγμούς, π.χ. το φραγμό αίματος-εγκεφάλου και το φραγμό του πλακούντα και έτσι διεισδύει σε όλους τους ιστούς.(8)
Πρέπει να τονισθεί ότι η ατομική διακύμανση στην απελευθέρωση και πρόσληψη υδραργύρου από τις εμφράξεις είναι πολύ μεγάλη. Υπάρχει μια ασάφεια στοιχείων για τη μέγιστη έκθεση στον υδράργυρο από τις εμφράξεις αλλά τα στοιχεία για την απέκκριση στα ούρα και στα κόπρανα δείχνουν ότι υπάρχουν άτομα με πρόσληψη που φθάνει τα 100 μ/ημέρα. Η συχνότητα τόσο υψηλών εκθέσεων μπορεί να συνδέεται με βρουξισμό ή με συνεχές μάσημα τσίχλας.(8,10) Σημαντικές ποσότητες υδραργύρου από τις εμφράξεις αμαλγάματος παρακρατούνται στους διάφορους ιστούς όπως στον εγκέφαλο, τους γεννητικούς αδένες και τα νεφρά. Ένας κανονικός αριθμός εμφράξεων αμαλγάματος, δηλαδή 25-30 επιφάνειες δοντιών, αυξάνουν τη συγκέντρωση υδραργύρου στον εγκέφαλο κατά 10 μ ανά χιλιόγραμμο βάρους. Η αντίστοιχη αύξηση στη συγκέντρωση στα νεφρά είναι περίπου 600-700 μ. Δεν είναι γνωστές οι λεπτομέρειες για τους διάφορους πιθανούς ιστούς - στόχους ή όργανα.(8,10).

Από τη μελέτη της Θεοδώρας Ζήση, Ιδρυτικό μέλος της Μακεδονικής Εταιρείας Ομοιοθεραπευτικής


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Αρίσταρχος Τσαμασλίδης: Εγχειρίδιο Ομοιοπαθητικής Φαρμακολογίας, Βέροια 1991, σελ.466-484
2. Robin Murphy: Homeopathic Medical Repertory, IBPS, First Indian Edition 3. Ζήση Θεοδώρα: Στόμα-Δόντια του Repertory J.T. Kent, (Απόδοση στα Ελληνικά)
Θεσσαλονίκη 1995 4. Γεώργιος Βυθούλκας: Essences-Βασικά χαρακτηρηστικά Ομοιοπαθητικής
Φαρμακολογίας, Κέντρο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, Αθήνα 1990, σελ. 148-154 5. B.Jain: Chronic Diseases and Theory of Miasms, N.Delchi, India-110055 6. Κων/νος Χουρδάκης: Τοξικολογία του Ανθρώπου, University Studio Press,
Θεσσαλονίκη 1996, σελ.128-129, 170-171,188-189. 7. Παναγιώτης Επιβατιανός: Ιατροδικαστική και Τοξικολογία, University Studio
Press, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 230, 235, 242-244. 8. Louis W. Chang: Toxicology of Metals, Lewis Publishers, Κεφάλαιο 30, Κίνδυνοι
της Υγείας από το Οδοντιατρικό Αμάλγαμα, σελ.469-485 9. WHO, Environmental Health Criteria 118, Inorganic Mercury, Geneva,1991 10 Ziff S.: Silver Dental Fillings - The Toxic Time bomb. Can the Mercury in your
Dental Fillings Poison you? Aurora Press, New York, 1984 11.Eυρωπαική Αρχή Διατροφικής Ασφάλειας: Οδηγία απαγόρευσης κατανάλωσης
κόκκινου τόνου από έγκυες λόγω υψηλής περιεκτικότητας σε Υδράργυρο,
ΕΑΔΑ 7 Ιουλίου 2005.

Ασφαλής Αφαίρεση Αμαλγάματος από τα Δόντια.

πριν

μετά

Κάθε φορά που αφαιρούμε ένα παλιό σφράγισμα αμαλγάματος, ειδικά σε ασθενείς που κάνουν ομοιοπαθητική θεραπεία, πρέπει να ακολουθούμε συγκεκριμένη διαδικασία, ώστε να αποφεύγεται η κατάποση και η εισπνοή του υδραργύρου και των άλλων ουσιών που υπάρχουν στο αμάλγαμα. Για τον λόγο αυτό, υπάρχει ειδικό πρωτόκολο αφαίρεσης των παλιών σφραγισμάτων, το οποίο χρησιμοποιούμε στο ιατρείο μας, που περιλαμβάνει τα εξής:


1. Χρήση ειδικής αναρρόφησης.
2. Χρήση απομονωτήρος.
3. Κατεονισμοί-ψύξη περιοχής.
4. Κάλυψη προσώπου ασθενούς.
5. Αερισμός-ιονισμός χώρου.
6. Αποστείρωση οδοντικών ιστών μετά την αφαίρεση.
7. Detoxification ασθενούς, με ομοιοπαθητικά και φυτοθεραπευτικά σκευάσματα, πριν και μετά την διαδικασία, για την απομάκρυνση του αμαλγάματος και υδραργύρου από τον οργανισμό.8. Αφαίρεση εμφράξεως αμαλγάματος σε, όσο το δυνατόν, μεγαλύτερα κομμάτια.
9. Χρήση υπεροξειδίου του αζώτου (δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα).

10. Αφαίρεση μέχρι 3 εμφράξεων ανά εβδομάδα.

11. Φίλτρο στο οδοντιατρικό μηχάνημα, ώστε να μην μολύνεται το περιβάλλον, μέσω της αποχέτευσης ("Πράσινη" Οδοντιατρική).


Διαβάστε εδώ, στοιχεία για τον υδράργυρο που περιέχεται στο αμάλγαμα.

Οδοντιατρική και Ομοιοπαθητικός Ασθενής

Η Ομοιοπαθητική, δεν είναι ένας νέος τρόπος θεραπείας, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά αποτέλεσε τη βάση για την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης. Έχει τις ρίζες της στην εποχή του Ιπποκράτη, που ήταν και ο πρώτος που διατύπωσε τις βασικές αρχές της, και στη συνέχεια οργανώθηκε σαν επιστήμη από τον Γερμανό, Σάμουελ Χάνεμαν (1755-1843). Αυτός, πρώτος, μίλησε για τον "Νόμο των Ομοίων" και για την ολότητα του ανθρώπινου οργανισμού, ξεκινώντας μια επιστήμη που, στις μέρες μας, επανέρχεται δρυμήτερη, για να δώσει λύσεις σε σημεία που η κλασσική ιατρική αδυνατεί.

Η ομοιοπαθητική είναι μια φυσική μέθοδος θεραπείας, που στοχεύει στην ενδυνάμωση του οργανισμού, κινητοποιώντας τις αμυντικές του δυνάμεις και αποκαθιστώντας τη διαταραγμένη του υγεία. 

Η κατάσταση των δοντιών και του στόματος έχει πολύ μεγάλη σημασία για την ισορροπία κάθε οργανισμού. Αξίζει να αναφερθεί ότι το στόμα αποτελεί την αρχή δυο σημαντικών συστημάτων, του πεπτικού και του αναπνευστικού.

Τι σημαίνει "ομοιοπαθητικός οδοντίατρος"?

Είναι ένας οδοντίατρος, ο οποίος έχει εκπαιδευτεί στην ομοιοπαθητική, παρακολουθώντας το ολοκληρωμένο, διετές, πρόγραμμα εκπαίδευσης, σε αναγνωρισμένη σχολή ομοιοπαθητικής εκπαίδευσης που προορίζεται μόνο για γιατρούς, οδοντιάτρους και φαρμακοποιούς. Αυτός ο οδοντίατρος, ασκεί κανονικά την οδοντιατρική που όλοι γνωρίζουν, πραγματοποιεί όλες τις οδοντιατρικές θεραπείες, αλλά, ταυτόχρονα, είναι εκπαιδευμένος να παράσχει εξειδικευμένη οδοντιατρική φροντίδα, σε έναν ασθενή, που για διάφορους λόγους, βρίσκεται σε θεραπεία με ομοιοπαθητικά φάρμακα.

Η διαφορά της ομοιοπαθητικής οδοντιατρικής από την κλασική βασίζεται κυρίως στην αντιμετώπιση του ασθενή σαν οργανισμό που πάσχει στο σύνολο του και όχι μόνο στο στόμα. Εξάλλου, ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος γνωρίζει την ομοιοπαθητική φαρμακολογία και ξέρει το στάδιο και την πορεία της θεραπείας του ασθενή του.

Στο "πρακτικό" μέρος της οδοντιατρικής εργασίας (εμφράξεις, προσθετική, ορθοδοντική) δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές, εκτός από την αποφυγή ορισμένων υλικών, όπως π.χ. τα αμαλγάματα (μαύρα σφραγίσματα) διότι περιέχουν υδράργυρο και βαρέα μέταλλα, που επιδρούν αρνητικά στην ομοιοπαθητική θεραπεία αλλά και σε ολόκληρο τον οργανισμό. Στις διαφορές επίσης, ανήκουν η αποφυγή χρήσης ευγενόλης, κοινού αναισθητικού, διαλυμάτων μέντας και άλλων υλικών, που δεν συνάδουν με την ομοιοπαθητική θεραπεία. 

Σημαντικό μέρος στην ομοιπαθητική οδοντιατρική, αποτελεί η αφαίρεση των "μαύρων" σφραγισμάτων (αμάλγαμα). Αυτή, είναι καλό να γίνεται, έτσι κι αλλιώς, στους ασθενείς που ξεκινούν ομοιοπαθητική θεραπεία, χωρίς απαραίτητα να έχουν κάποιο πρόβλημα στα δόντια τους. Η αφαίρεση των εμφράξεων αυτών, πρέπει να γίνεται ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο πρωτόκολλο, το οποίο οι εκπαιδευμένοι ομοιοπαθητικοί οδοντίατροι γνωρίζουν, ώστε να αποφευχθεί η κατάποση του υλικού την ώρα της αφαίρεσης, αλλά και η εισπνοή των αερίων που εκλύονται, για να αποφευχθεί η περαιτέρω "μόλυνση" του οργανισμού.

ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΣΥΜΒΑΤΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ-μια νέα και αναγκαία οπτική. Η Ολιστική Ιατρική και Οδοντιατρική είναι οι γνωστές, κλασσικές επιστήμες. Διαφοροποιούνται όμως στο ότι, έχουν σα βασικό γνώμονα τη φιλοσοφία της ολότητας του οργανισμού. Σύμφωνα με αυτήν, κάθε τι που συμβαίνει στο σώμα μας, κάθε σύμπτωμα ή δυσλειτουργία που εμφανίζεται, οφείλεται σε μια γενικότερη δυσλειτουργία του οργανισμού. Ο οργανισμός αντιμετωπίζεται σαν «όλον», όπου τίποτα δεν είναι ξέχωρο από τα υπόλοιπα και κάθε κομμάτι του οργανισμού που νοσεί, συνδέεται με μια γενικότερη ανισορροπία του οργανισμού την οποία ο γιατρός ή ο οδοντίατρος δε πρέπει να παραβλέψει. Δε πρέπει να μείνει στο σύμπτωμα αλλά πρέπει να ανακαλύψει την αιτία και να αντιμετωπίσει την κατάσταση πολύπλευρα. Το στόμα, όσο μικρό πεδίο κι αν αποτελεί σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα, είναι ένας ακριβής καθρέπτης της γενικότερης υγείας. Ένα υγιές στόμα μαρτυρά καλή υγεία και δυνατό αμυντικό σύστημα. Ένα στόμα με ροπή στους πολυτερηδονισμούς ή στις φλεγμονές των ούλων, αποκαλύπτει ανισορροπία στην υγεία και πεσμένη άμυνα. Ο εκπαιδευμένος οδοντίατρος, λοιπόν, μπορεί να βγάλει πολλά συμπεράσματα για τη γενική υγεία του ατόμου που εξετάζει. Μπορεί να δώσει κατευθύνσεις, αλλά και πολλές λύσεις, όχι μόνο για το στόμα αλλά για την τόνωση ολόκληρου του οργανισμού. Η Βιοσυμβατή Οδοντιατρική είναι το απόσταγμα από τον συνδυασμό της οδοντιατρικής επιστήμης με την, ολοένα και αυξανόμενη, ανάγκη μας για έναν πιο φυσικό τρόπο ζωής. Απαλλαγμένο, όσο είναι δυνατό, από την «υπερ-φαρμακία» και την δηλητηρίαση του οργανισμού με χημικά και άλλα βλαβερά στοιχεία. Η άσκηση της Οδοντιατρικής με γνώμονα μια τέτοια φιλοσοφία, αλλάζει πολλά δεδομένα στη μέχρι τώρα αντιμετώπιση των οδοντιατρικών νοσημάτων. Καταρχήν, καταργούμε τη χρήση αμαλγάματος, το οποίο περιέχει υδράργυρο, ο οποίος ανήκει στα βαρέα μέταλλα και σε κάθε μας μάσημα, ατμοί του, απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα και δηλητηριάζουν τον οργανισμό. Τα ήδη υπάρχοντα «μαύρα» σφραγίσματα πρέπει να αφαιρεθούν το συντομότερο και μάλιστα με ειδική διαδικασία, ώστε να γίνει όσο είναι εφικτό μικρότερη απορρόφηση από τον οργανισμό κατά την αφαίρεσή τους. Υπάρχει πλέον συγκεκριμένο πρωτόκολλο που αφορά τον τρόπο απομάκρυνση των παλιών μαύρων σφραγισμάτων, για την ασφάλεια του ασθενούς. Σε πολλές περιπτώσεις χορηγείται, είτε από τον οδοντίατρο, είτε σε συνεργασία με ολιστικό γιατρό, ειδικό αποτοξινωτικό πρόγραμμα (Detox Program) για την τόνωση του οργανισμού μετά από την αφαίρεση των μαύρων σφραγισμάτων. Αλλαγές στα σχήματα προληπτικής οδοντιατρικής που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν. Τα παλιά σκευάσματα φθορίωσης έχουν αποδειχθεί οτι είναι βλαβερά για τον οργανισμό. Περιορισμός στη χορήγηση φαρμάκων, ειδικά αντιβιοτικών, ώστε ο οργανισμός να μην «ποτίζεται» με χημικά και να μην αδυνατίζει το αμυντικό του σύστημα, αλλά και να μην αναπτύσσονται όλο και περισσότερα ανθεκτικά στελέχη μικροβίων, κάτι που είναι καθαρό αποτέλεσμα της λαθεμένης και αλόγιστης χρήσης φαρμάκων. Όλα τα παραπάνω, συνδυάζονται απαραίτητα με ακτινογραφίες χαμηλής ακτινοβολίας από ψηφιακό μηχάνημα, ειδικό ιονιστή που περιορίζει τον μικροβιακό παράγοντα στην ατμόσφαιρα του ιατρείου και χρήση ατοξικών υλικών. Η ολιστική και η βιοσυμβατή οδοντιατρική αποτελούν κάθε άλλο παρά πολυτέλεια. Έχουν γίνει αναγκαίες, εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής, μέσα στον οποίο ο οργανισμός βάλλεται καθημερινά, από την τοξίνωση που συσσωρεύεται μέσω του στρες, από μια ατμόσφαιρα που γίνεται όλο και πιο μολυσμένη, από μια διατροφή αμφιβόλου ποιότητας, από τη συνεχή χρήση, πόση και βρώση χιλιάδων συντηρητικών. Η στροφή του ενδιαφέροντος προς έναν πιο ασφαλή και φυσικό τρόπο ζωής, αφορά άμεσα και τον τρόπο άσκησης της οδοντιατρικής επιστήμης. Ενημερωθείτε από τον οδοντίατρό σας ή απευθυνθείτε σε κάποιον οδοντίατρο που έχει την ανάλογη γνώση και φιλοσοφία.